Pensylwania sprzed lat

Za tym widocznym na zdjęciu budynkiem remizy OSP Łajski przy ul. Nowodworskiej, istniało niepełnowymiarowe boisko piłkarskie, które w latach 1968-1980 było miejscem treningów i meczów drużyny KS Pensylwania Łajski. Socjologicznej perełki w dziedzinie funkcjonowania nieformalnych klubów sportowych.

Powstały w 1968 zespół futbolowych nastolatków, chcących rywalizować ze swymi rówieśnikami, był przez ponad 11 lat nieodłączną częścią sportowej aktywności młodzieży z miejscowości Łajski. Pensylwania – jeden ze stanów w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, pomiędzy rzeką Delaware a jeziorem Erie, posłużył im za dźwięczny pomysł nadania nazwy tej drużynie.

Wiosną 1968 roku seniorzy LZS Łajski pod wodzą Pana Piotra Sołtysa z powodzeniem finiszowali w rozgrywkach o mistrzostwo klasy D powiatu nowodworskiego, pewnie wywalczając awans do klasy C. Miejscowy klub nie posiadał wówczas żadnej drużyny młodzieżowej, dającej możliwość uczestniczenia w sportowej rywalizacji licznej wtedy rzeszy chętnych do kopania futbolówki. Taką alternatywą mógł być udział w turnieju tzw. „dzikich drużyn” organizowanym przez klub sportowy „Legionovia”, do którego pod nazwą „Pensylwania” zgłosiła się grupa uczniów miejscowej szkoły. Pamiętamy, że spotkanie inauguracyjne odbyło się w nieistniejącym już budynku Ligi Obrony Kraju przy ulicy Reymonta w Legionowie a całość przedsięwzięcia prowadził czołowy piłkarz i późniejszy trener Legionovii Pan Jan Michałowski.

Chłopcy z Łajsk byli jedynym zespołem spoza Legionowa. Pod wodzą Andrzej Gronka – ówczesnego ucznia klasy ósmej, rozegrali trzy mecze w swojej grupie. W inauguracyjnym występie przegrali 0:3 z późniejszym zwycięzcą turnieju -„Indianą”, następnie ulegli 2-3 „Biało-czerwonym”, by w trzecim meczu wygrać 3-0 z bodajże najmłodszym zespołem tego turnieju „Legionovią”. Te wyniki dały im niestety tylko trzecie miejsce w grupie i drużyna odpadła z dalszej fazy turnieju.
Przytoczone tu fakty stały się nieoczekiwanie początkiem powstania w Łajskach nowych, nieformalnych struktur sportowych. Spośród uczniów miejscowej szkoły utworzone  zostały dwie rywalizujące ze sobą drużyny piłkarskie, powstałe z podziału wspomnianej już „Pensylwanii”. Druga z drużyn przybrała nazwę: „Santos”. Obie drużyny stały się na kilka lat trwałym elementem ruchu sportowego w swej miejscowości. Nie posiadały formalnych organów zarządzających, a ich funkcjonowanie nie opierało się na skodyfikowanych przepisach, lecz na niesformalizowanych zasadach i normach stworzonych przez grupę.
Te „podwórkowe” drużyny począwszy od końca maja 1968 roku do połowy 1973 roku oraz od początku 1977 roku do końca roku 1979, a więc przez ponad 11 lat, toczyły ze sobą zacięte boje, mimo że ich uczestnicy byli już dorosłymi ludźmi, a niektórzy pozakładali już własne rodziny.

W 1969 roku do dwójki już istniejących dołączył jeszcze jeden taki nieformalny zespół i przyjął nazwę – „Kolsalwador”. Drużyna ta istniała przez osiem lat, a swą działalność zakończyła  na jesieni 1977 roku. Powód był bardzo prozaiczny, ale i podobny do przypadku zawieszenia gry przez dwie już wcześniej istniejące drużyny. Otóż o większość tych młodych ludzi upomniało się wojsko, a sportowe buty trzeba było zamienić na inne. Po wyjściu z wojska nie wszyscy z tych młodych ludzi chcieli jeszcze grać w piłkę, chociaż główną przeszkodą był w tych latach brak we wsi pełnowymiarowego boiska piłkarskiego.

Te trzy nieformalne grupy stawały się jednym monolitem, kiedy należało reprezentować swą miejscowość w imprezach sportowych rozgrywanych na szczeblu gminnym lub powiatowym. W latach późniejszych ich członkowie stali się członkami klubu, który reprezentował Łajski na arenie wojewódzkiej.
Istnienie trzech nieformalnych zespołów piłkarskich, nie biorących udziału w regularnych rozgrywkach mistrzowskich na szczeblu podokręgu nowodworskiego, stało się prawdziwym pomostem ratunkowym dla dalszego funkcjonowania koła LZS Łajski.
Siłą młodzieńczego zapału i entuzjazmu, po rozpadzie poprzedniej formalnej struktury LZS w Łajskach, jesienią 1972 roku ponownie reaktywowano działalność koła sportowego Połączone siły trzech nieformalnych drużyn piłkarskich stworzyły jeden klub piłkarski, który wystartował w rozgrywkach o mistrzostwo klasy „D” powiatu nowodworskiego.
Po nieudanej próbie awansu do klasy C klub z Łajsk na kilka lat zniknął z piłkarskiej mapy Mazowsza.

Późniejsze próby jego ponownego odtworzenia doprowadziły do tego, że w dniach 3 i 4 lipca 1977 roku na boisku przy istniejącej jeszcze niedawno remizie strażackiej w Łajskach ustawiono dwie bramki. Pracujący przy ich zamontowaniu młodzi ludzie byli tymi, których zapał i entuzjazm wykorzystano dla reaktywowania zorganizowanej działalności sportowej w Łajskach. 3 lipca 1977 przyjmuje się za symboliczną datę powstania Impetu.

W listopadzie 1977 na tym boisku LZS Łajski rozegrał swój pierwszy mecz po reaktywacji jego działalności.

DCF 1.0