Tym razem bardzo osobisty. Co pi\u0105tkowy felieton redakcyjny<\/em><\/p>\n W dobie mno\u017c\u0105cych si\u0119 klubowych stron internetowych ro\u015bnie te\u017c liczba os\u00f3b tworz\u0105cych tam publikowane teksty. Ich wr\u0119cz lawinowy przyrost generuje pytanie. Kim jest dziennikarz zajmuj\u0105cy si\u0119 pisaniem o sporcie? Parafrazuj\u0105c s\u0142owa piosenki \u015bpiewanej przez Pana Jerzego Stuhra: dziennikarzem ka\u017cdy by\u0107 mo\u017ce. Jeden lepiej, drugi gorzej.<\/p>\n Odpowiadam. Powinien by\u0107 fachowcem w swej dziedzinie. Jak to si\u0119 robi? Potrzeba czasu i cierpliwo\u015bci. W moim przypadku to wci\u0105\u017c permanentna praca u podstaw.<\/p>\n Wychowa\u0142em si\u0119 na codziennej lekturze \u201ePrzegl\u0105du Sportowego\u201d. Stamt\u0105d czerpa\u0142em wzory do na\u015bladowania. Potem do\u0142o\u017cy\u0142em inne tytu\u0142y prasowe. Katowicki\u00a0 \u201eSport\u201d. Pozna\u0142em te\u017c krakowskie \u201eTEMPO\u201d. W jego wn\u0119trzu urzek\u0142y mnie felietony Pana Jerzego Cierpiatki. W tej dziedzinie sta\u0142 si\u0119 moim niedo\u015bcignionym wzorem do na\u015bladowania. To on cz\u0119sto u\u017cywa\u0142 zwrotu: \u201emam pokorn\u0105 cierpliwo\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n Mia\u0142em te\u017c szcz\u0119\u015bcie do wspania\u0142ych nauczycielek j\u0119zyka polskiego. Pani Joanna Groszek (SP \u0141ajski) i Pani Irena Raty\u0144ska (TGW D\u0119be) nauczy\u0142y mnie sztuki pisania. Do dzi\u015b che\u0142pi\u0119 si\u0119 ocen\u0105 bardzo dobr\u0105 (jedn\u0105 z dw\u00f3ch spo\u015br\u00f3d prawie 70 maturzyst\u00f3w) otrzyman\u0105 na pisemnej maturze z j\u0119zyka polskiego. Przy tym jestem bezgranicznie dumny z bycia absolwentem tego wyj\u0105tkowego Technikum. Dawnej Szko\u0142y przy zaporze w D\u0119bem. Dzisiejszego LO w Komornicy.<\/p>\n Moim miejscem do \u017cycia jest GMINA WIELISZEW.<\/p>\n Tak obszerny pocz\u0105tek m\u00f3g\u0142by zwiastowa\u0107 przyd\u0142ugi ci\u0105g dalszy. Nic z tych rzeczy. Ogranicz\u0119 si\u0119 do mocno ograniczonego przekazu skierowanego do os\u00f3b paraj\u0105cych si\u0119 relacjonowaniem wydarze\u0144 sportowych w wydaniu lokalnym.<\/p>\n Starajcie si\u0119 by\u0107 bezstronni. Dbajcie o zachowanie godne dobrego arbitra. Nie udawajcie nawiedzonych wiedz\u0105 tajemn\u0105. Przyjmijcie jako w\u0142asne credo, s\u0142owa wypowiedziane przez Pana Jerzego Skoczylasa: dziennikarz to ma\u0142pa z brzytw\u0105. Jednym nieopatrznym zdaniem mo\u017ce zniszczy\u0107 cz\u0142owieka. Zw\u0142aszcza pocz\u0105tkuj\u0105cy dziennikarze s\u0105 gro\u017ani dla otoczenia. Praca dziennikarza to rodzaj iluzji, kt\u00f3r\u0105 sami tworzymy. Jak r\u00f3wnie\u017c sztuk\u0105 zr\u0119czno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 niczym znany prestidigitator b\u0105d\u017a wytrawny szermierz, popisujemy si\u0119 na oczach innych, czym zaskakujemy odbiorc\u00f3w, wzbudzaj\u0105c w nich mieszane uczucia.<\/p>\n Od Aplauzu do Zadumy\u2026<\/p>\n
\nLudzie zazdroszcz\u0105 nam, \u017ce poznajemy ciekawych ludzi. To prawda, jeste\u015bmy pod tym wzgl\u0119dem uprzywilejowani. Ma\u0142o kto jednak zdaje sobie spraw\u0119 z tego, ilu nieciekawych ludzi musi dziennikarz pozna\u0107. W dodatku rzadko mo\u017cna sobie pozwoli\u0107 na powiedzenie bufonowi, co si\u0119 o nim my\u015bli (bo trzeba dba\u0107 o \u017ar\u00f3d\u0142a informacji). To jak z poszukiwaczami z\u0142ota: trzeba przesia\u0107 tony piasku, \u017ceby znale\u017a\u0107 py\u0142ek z\u0142ota\u201d <\/em>. Koniec cytatu.<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/pensylwania.com\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/410-300x225.jpg\")
<\/p>\n 
30\n\n
![\"410\"](\"https:\/\/pensylwania.com\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/410-1024x768.jpg\" "\\"410\\"")
\n\t\t\t\t\t\t \n\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t\t